Julia wyszła za Wiktora w przekonaniu, iż ogromnie go kocha, ale miłość jej szybko okazała się zauroczeniem, które niczym bańka mydlana pękło, zostawiając po sobie jedynie plamy. Wkrótce jej małżeństwo przemieniło się w „legalną prostytucję”, jak sama to określała. Nie potrafiła kochać swojego
Boy przywiązywał dużą wagę do tytułów swych książek i był bardzo pomysłowy w ich wynajdywaniu. Oto niektóre z nich: Plotki...plotki..., Brewerie, Obrachunki freudowskie...Inaczej mówiąc: anegdoty, skandale, polemiki. Boy dba przede wszystkim o to, by czytelnika zainteresować, i przyciąga go
Zbiór listów Julii de Lespinasse, adresowanych do hrabiego de Guibert.
Stracone złudzenia: 1. Dwaj poeci. 2. Wielki człowiek z prowincji w Paryżu. 3. Cierpienia wynalazcy.
1. Znakomity Gaudissart. 2. Muza z zaścianka. 3. Stara panna. 4. Gabinet starożytności.
Nieśmiertelna historia przebiegłego i dowcipnego sługi, Figara, który dzięki swojej inteligencji wygrywa z własnym panem pojedynek o rękę i wdzięki pięknej Zuzanny. Postać Figara odgrywa w sztuce pierwszoplanową rolę; zachowanie i wypowiedzi sługi nadają całości komedii satyrycznego tonu. Ulubiony
Vautrin, prawdziwe imię Jacques Collin, inne przydomki: Ołży-Śmierć (fr. Trompe-la-Mort), Carlos Herrera – jeden z głównych bohaterów Komedii ludzkiej Honoriusza Balzaka. Pojawia się jako postać pierwszoplanowa w Ojcu Goriot, Straconych złudzeniach i Blaskach i nędzach życia kurtyzany oraz w sztuce
Tom I: Zazdrość Kocmołucha Latający lekarz Wartogłów Zwady miłosne Pocieszne wykwintnisie Sganarel Don Garcja z Nawary Szkoła mężów Natręty Szkoła żon Krytyka szkoły żon Improwizacja na Wersalu
Studium kobiety - opowiadanie z cyklu Komedia ludzka, stanowiące część Scen z życia prywatnego. Po raz pierwszy opublikowane w 1830 roku. Jest to utwór poświęcony kobiecie, jej zachowaniu, uczuciom, przeżyciom. Stanowi refleksję nad kobietami z wielkiego świata, cechami i motywami ich postępowania
